Home  Home
 Göreme  Göreme 

 Nieuws  Nieuws
 <font color=C00000>Blogs</font>  Blogs
 Reviews  Reviews
 Fotoalbum  Fotoalbum
 Links  Links
 Contact  Contact
Het weer in Nevsehir
Click for Nevsehir, Turkije Forecast



Nieuwsbrief

Nevsehir.nl - Engels Nevsehir.nl - Turks Nevsehir.nl - Duits  home | sitemap | contact   
Blogs (9)
JUL
01
Forel kwekerijen
 Geen reacties, 5.321 keer gelezen

In Turkije zijn er op heel veel plaatsen forel kwekerijen te vinden. In 't Turks is een forel: "Alabalik".


Een lekker visje dat makkelijk te kweken is. In betonnen bassins worden ze gevoerd. Meestal langs een rivier of net onder een berg; er moet wel stromend water aanwezig zijn. Als we op vakantie zijn in Nevsehir (Cappadocia) willen we toch lekker vers vis eten. Het is behoorlijk ver van de zee maar gelukkig stroomt de langste rivier van Turkije "de Kizilirmak" er door heen.


In de buurt van Tuzkoy wat letterlijk vertaald "Zoutdorp" is zijn er een aantal forelkwekerijen. Tuzkoy is ook de plaats in Nevsehir waar een nieuw vliegveld staat. Helaas wordt het vliegveld van Nevsehir weinig gebruikt. Alleen in de zomermaanden zijn er soms directe vluchten vanuit Duitsland naar Nevsehir. Het vliegveld van Kayseri is namelijk maar 1.5 uur rijden en Kayseri is een belangrijke economische kracht in de regio.


Elke zomer als we in Nevsehir zijn, bezoeken we die forelkwekerij. Het is er in het weekend een drukte van belang. Gehele families komen erop af. Er bestaat ook de mogelijkheid om de forels te kopen en ze dan zelf te grillen in de bosrijke omgeving in de buurt. Daar wordt gretig gebruik van gemaakt. In het restaurant betaal je namelijk per forel en als je de forels zelf koopt, is het per kilo. En zeg nu eens eerlijk; wat is gezelliger, lekker barbequen of in een restaurant bediend worden. Ijskoud water dat uit de heuvels in de buurt komt, stroomt langs een paar pijpen richting de rivier. Vaak zie je een groot meloen net onder het water. De ultieme koelkast van de natuur. Na een kwartier is de meloen ijskoud en als je langer wacht barst het vanzelf open. Zo koud is het water. De vrouwen maken de salades klaar, de mannen zijn bezig met de barbecue. De kinderen liggen in hangmatten vastgemaakt aan de bomen of ze spelen met de andere kinderen. Zowiezo is barbequen, picknicken enorm populair onder Turken. Elke stukje gras wordt hiervoor benut. Dat zie je vooral in Istanbul waar de groene velden schaars zijn. Zelfs langs de snelweg waar er bomen en gras zijn geplant, zie je mensen net onder een schaduw van een boom zitten met zonnepitten in hun hand te kijken naar… naar auto’s die voorbijrazen.


De parkeerplaats van de forelkwekerij is een kleine EU op zichzelf. Kentekens uit Nederland, Belgie, Frankrijk, Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en zelfs uit Engeland zijn er te vinden. Er wordt erg veel gegeten; eigenlijk de hele dag door. Na de vis is het de beurt aan de pistache of de pompoenpitten, hierna nog een kopje lekkere Turkse thee en misschien zelfs mais of aardappellen die in de resten van de barbecue as worden geroosterd. Met de hele familie bij elkaar zijn, daar draait het uiteindelijk om. Grootouders, ooms en tantes, neefjes en nichtjes, zwagers, schoonbroers. Iedereen draagt zijn steentje bij. Meestal is het de familie uit Europa die de vissen koopt, zeker als de familie die woonachtig in Turkije is niet zo goed bij kas is. Tja, de Turken uit Europa worden toch gezien als “Rijke” mensen. Velen in Turkije weten niet dat die mensen keihard hebben gewerkt in Nederland om al het opgespaarde geld uit te geven tijdens de vakantie. Als je zo met geld “strooit” in Turkije, krijg je vooroordelen. In Kayseri worden de “Gurbetciler” zelfs verwelkomt met pamfletten. Het is dan feest voor de vele winkeliers, modezaakjes, restaurantjes. Er wordt veel ingekocht, voornamelijk kleding en goud. De winkeliers worden nog zenuwachtiger als het een inkoopfestijn blijkt te zijn voor een aankomend huwelijk. De bedragen kunnen dan namelijk oplopen tot meer dan 15.000 Euro. Er zijn dorpen en steden in Turkije die helemaal opleven in de zomer dankzij de “Gurbetciler” of te wel “Alamancilar”. Iedereen uit Europa wordt “Alamanci” genoemd wat een soort verbastering is van “Duitser”. Duitsland heeft dan ook de grootste groep Turkse migranten. Bijna 3 miljoen.


Na een heerlijk dagje wandelen, eten en een dutje bij de forelkwekerij gaat iedereen weer naar huis. Eigenlijk begint het feest dan pas. Overdag is het vaak zo heet dat je niet buiten in de velle zon wil zijn. Dus families gaan dan in de avond wandelen. Ze gaan of naar de vele “theetuintjes” of “stadsparken” of ze lopen gewoon in hun wijk. Uitgaan op zijn puurst. Ik zal daarom wel niet zo veel houden van harde discomuziek. Geef mij maar een wandeling met mijn vrouw in de avond met zonnepitten in mijn hand…


Erdinç Saçan


COLUMN Leven in Turkije Magazine editie 18



 01-07-2009 

Terug


Reacties

Geen reactie gevonden

Reactie Toevoegen
Naam : *
E-mail : *
Bericht : *
Beveiligingscode :



Meer informatie: | Adverteren | Disclaimer