Ortahisar ofwel “Middenvesting” wordt gekenmerkt door een aantal eenvoudige, schilderachtige constructies. Deze huizen of opslagplaatsen – die bestemd waren voor het opslaan van fruit en groenten – hebben in de regel slechts twee verdiepingen; de bovenverdieping kan langs een buitentrap worden bereikt. De meer recente gebouwen bestaan daarentegen uit metselwerk waarvoor plaatselijk gesteente werd gebruikt; de buitenmuren zijn gewitkalkt en hebben rechtlijnige kroonlijsten. Het stadje doet in zijn geheel dus bijzonder eenvoudig aan en de gelijke constructies hebben over het algemeen platte daken; in de smalle steegjes komt men vaak schilderachtige kleine vierwielige karretjes tegen waarop parasols zijn aangebracht tegen de felle zon. Vlak achter het dorpsplein ligt een monolitische, op een toren gelijkende rots die Sivrikaya wordt genoemd: binnenin de rots zijn vertrekken en ruimten verkregen door het gesteente als een bijenkorf uit te houwen. Door instorting zijn enkele binnenruimten te zien en de koud gemetselde muren zijn het resultaat van stuttings werkzaamheden.